Wat een kindertekening kan vertellen over executieve functies

“Hij kan het heus wel… maar het komt er gewoon niet uit.”

Een zin die veel leerkrachten en ouders zullen herkennen.

Sommige kinderen:
• vergeten steeds hun spullen
• komen moeilijk op gang
• raken snel gefrustreerd
• werken chaotisch
• of haken af zodra iets lastig wordt

Vaak zeggen we dan:
“Dat heeft met executieve functies te maken.”

Dat klinkt ingewikkeld, maar eigenlijk zijn executieve functies de regelaars in het brein. Ze helpen kinderen namelijk om aandacht vast te houden vast te houden,  impulsen te remmen, emoties te sturen, overzicht te bewaren en taken af te maken

Hoe een kind tekent vertelt zoveel!

En juist tijdens het tekenen kun je daar namelijk verrassend veel van zien.

Want een kind laat in een tekening niet alleen zien wat het tekent… maar vooral ook hoe het tekent.

* Begint een kind meteen zonder plan?
* Wordt er overal tegelijk gewerkt?
* Wordt er steeds opnieuw gegumd?
* Ontstaat frustratie zodra iets “mislukt”?
* Of kan een kind rustig zoeken naar een oplossing?

In dat tekenproces zie je vaak iets van de binnenwereld van een kind.

Kindertekentaal executieve functies

Een kind dat “vol” zit, tekent daardoor soms onrustig. Met veel herhaling, krassen of weinig overzicht.
Een ander kind tekent juist heel klein en voorzichtig. Alsof iedere lijn eerst toestemming nodig heeft.

Beide manieren kunnen iets vertellen over:
• spanning
• zelfvertrouwen
• concentratie
• emotieregulatie
• en de mate van innerlijke rust

Daardoor ontstaat vaak meer rust, focus en overzicht.

Wat tekenoefeningen doen

Vormtekenen

* Ritmisch tekenen kan rust brengen
* Vormtekenen helpt bij focus en richting
* Grote bewegingen kunnen spanning ontladen
* Stap-voor-stap opdrachten geven overzicht
* Fantasietekeningen stimuleren flexibel denken

Zonder druk. Zonder toets.
Zonder dat het meteen “goed” hoeft te zijn.

Want veel kinderen kunnen pas echt leren wanneer hun hoofd én lijf tot rust komen.

Misschien is een kind niet ongeconcentreerd.
Misschien zit het hoofd gewoon te vol.

Misschien is een kind niet lui.
Misschien weet het simpelweg niet waar het moet beginnen.

Misschien is een kind niet lastig.
Misschien probeert het zichzelf staande te houden.

Kindertekeningen helpen ons om voorbij gedrag te kijken.
En soms begint dat begrijpen heel eenvoudig.

Met papier. Met kleur. Met een lijn die eindelijk weer mag bewegen.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *