Kindertekening en krassen: waarom “zomaar krassen” goud waard is
“Ze moeten wel íets tekenen hè… iets wat ergens op lijkt.” Ik hoor het zó vaak tijdens mijn workshops over kindertekeningen. Begeleiders, leerkrachten en ouders bedoelen het goed.
Papier is kostbaar. En we willen kinderen iets leren.
Maar weet je wat er dan gebeurt? Kinderen stoppen met voelen…en beginnen met presteren.
Krassen in een kindertekening is geen verspilling
Veel mensen denken dat krassen in een kindertekening niets voorstelt. Maar dat klopt niet. Dat gedachteloze of juist stevige krassen is enorm waardevol. Het is een vorm van emotieregulatie bij kinderen.
Wat je ziet gebeuren:
- het zenuwstelsel ontlaadt
- het brein verwerkt prikkels
- emoties krijgen ruimte
- het lichaam komt tot rust
Krassen is dus geen “niks”. Het is verwerking.
Eerst emotieregulatie, dan leren
We verwachten vaak dat een kind meteen iets herkenbaars tekent. Een huis, een poppetje of een boom. Maar een kind dat vol zit met prikkels of emoties, kán dat niet. Krassen in een kindertekening is dan de eerste stap. De noodzakelijke stap.
Zonder emotieregulatie geen concentratie.
Zonder ontspanning geen ontwikkeling.
“Zonde van het papier?” Dit zijn slimme oplossingen
Ik snap die gedachte. Daarom hier praktische en duurzame tips:
- Gebruik restpapier (oude prints, kranten, dozen)
- Werk op behangrollen (door het reliëf extra effect)
- Maak een vaste “krasplek” waar alles mag
- Laat kinderen groot werken, meer beweging = meer ontlading
- Gebruik wasco of zachte potloden
Zo wordt krassen geen verspilling, maar een bewuste keuze.
Wat levert krassen in kindertekeningen op?
Als je kinderen ruimte geeft om vrij te tekenen, zie je:
- meer rust in de klas én thuis
- minder frustratie en boosheid
- betere concentratie
- meer zelfvertrouwen
- rijkere en vrijere kindertekeningen
En misschien wel het belangrijkste: kinderen voelen zich veilig om zichzelf te zijn
En wij volwassenen dan?
Wanneer deed jij voor het laatst iets zonder doel? Zonder oordeel. Zonder dat het ergens op moest lijken. We leven in een prestatiegerichte maatschappij. Alles moet nuttig zijn. Maar juist daardoor raken we iets kwijt.
Misschien mogen wij…
net als kinderen…
weer leren krassen.
Tot slot
Zie je een kind krassen? Zeg dan niet: “Wat moet dat voorstellen?” Maar vraag: “Wat gebeurt er bij jou terwijl je dit doet?” Je zult verrast zijn door het antwoord.
Zelf ervaren wat kindertekeningen vertellen?
In mijn trainingen ontdek je hoe een kindertekening een taal wordt én hoe eenvoudige tekenopdrachten zorgen voor:
- rust in de klas
- meer verbinding
- betere emotieregulatie
Kijk op www.dekoppoter.com
of stuur me een berichtje