De wereld op zijn kop? Niet voor een 3-jarige
Een meisje van 3 zit rustig te tekenen. Voor haar ligt het papier precies zoals jij het hier ziet. Ze tekent twee rondjes.
“Dit zijn de beentjes,” zegt ze, terwijl ze twee streepjes naar boven zet. Even later komen de oogjes en de mond.
En daar verschijnt een poppetje… op de kop. Voor ons althans. Voor haar klopt het helemaal.
De dwarrelfase in de kindertekening
Dit meisje zit in de dwarrelfase. Een belangrijke fase in de ontwikkeling van jonge kinderen, waarin boven en beneden nog niet vastliggen. In deze fase tekent een kind niet vanuit hoe het eruitziet… maar vanuit gevoel, beweging en beleving. Het ervaart zijn leven zoals het tekent. Het draait ook regelmatig het papier.
Alsof het nog een beetje dwarrelt: tussen waar het vandaan komt en waar het aan het landen is. Nog niet helemaal in het lijf. Nog niet gebonden aan onze logica.
Waarom deze fase zo waardevol is
Juist in deze ogenschijnlijk ‘omgekeerde’ tekeningen gebeurt er van alles:
- Zelfvertrouwen groeit
- Lichaamsbesef ontwikkelt zich
- Creativiteit krijgt de ruimte
- Het kind krijgt steeds meer verbinding en controle over zijn lijf
En het mooie is: dit gebeurt vanzelf.
Zonder correctie. Zonder uitleg. Zonder oordeel.
Anders kijken naar kindertekeningen
Als volwassenen zijn we snel geneigd om te sturen: “Zo moet het.” Maar wat gebeurt er als je het eens omdraait? Als je vraagt:“Vertel eens… wat zie ik hier?” Dan opent er iets. Dan ga je van corrigeren naar verbinden.
De wereld staat niet op zijn kop
De wereld staat niet op zijn kop.
Wij zijn alleen vergeten hoe het voelt om zo te kijken.
Wil jij kindertekeningen leren begrijpen?
Wil je leren kijken zoals een kind tekent? En ontdekken wat een tekening je kan vertellen over ontwikkeling, gevoel en gedrag? Ik neem je er graag in mee. Neem gerust contact me op voor trainingen, workshops, studiedagen en ouderavonden.